Online superboer

Het raakt ontvolkt, het leven is er hard, God is er vaak ook allang vertrokken, maar toch zijn we in de ban van het platteland. Het pure eerlijke landleven, dat volgens een aantal sombermansen is verworden tot een toeristische attractie. Boer zoekt vrouw, realistische romantiek in kleur waar je voor thuisblijft. Plus paniek in opvoedend NL omdat kinderen denken dat melk uit de fabriek komt.

Maar vreest niet! Waar het in real life sappelen is, is het online een bloeiende bedrijfstak. Het virtuele platteland blijkt in de tweede internetbubbel een ware goudmijn. Farmville – gelinkt aan Facebook – is mateloos populair. CEO’s schijnen vergaderingen uit te lopen om hun digitale tomaten water te geven. Mensen spenderen keiharde euro’s aan virtuele superaubergines om hun FB-vriendjes af te troeven. Aldus digi-expert Alexander Klöpping in DWDD. Social gaming heet het.

Er is ook een 'kindvriendelijke' variant: Farmerama. Liever vormgegeven en vast minder waard dan Farmville, want (nog) geen reclame op te vinden. Een wereld zonder melkquota en varkenspest, maar eentje waar je fijn samen met vrienden land ontgint, je schaapjes fokt en kippen houdt en elkaar kadootjes stuurt (tandemschapen, gereedschapskisten enzo). Wervende welkomsttekst: "Bouw je eigen boerderij en schop het tot superboer!" De weg erheen is lang. Meer dan honderd levels en functies met klinkende namen als bonenstaak, greppelgraver en bessenplukker.

Niks melk komt uit de melkfabriek. Behalve dat zoonlief het liefst online zaait en oogst en zaait en oogst en zzzz… kijkt ie nu heel anders naar het boerenland-in-bloei langs de Lekdijkjes: "Kijk mam, Farmerama live! Het duurt alleen wel veel langer in het echt totdat alles klaar is."

12 miljard euro zou het spelletje Farmville inmiddels waard zijn... Knappe nerd die zoveel bazen en managers in de digitale wei laat spelen voor superboer. Arme, arme echte boeren…

bijgeloof en liefde

De angst om alleen over te blijven en te eindigen als ouwe vrijster is er bijna dagelijks. En zoals meeste angsten waarschijnlijk (of hopelijk?) erger dan de realiteit... Ik kan me totaal uitgerangeerd voelen, maar hoor meiden die 'half my age' zijn èn lekker wijf met vijf keer woordwaarde, net zo hartgrondig twijfelen als ik.

Omdat het schrikbeeld zo erg is, verzin ik bezweringsformules die in niets afwijken van vroeger. Spelletjes en bijgeloof en telkens de spelregels aanpassen als een spelletje verkeerd dreigt af te lopen. Nooit op de naden van de stoeptegels stappen, anders ga je dood of volgt er ander groot ongemak. Ik doe computerspelletjes. Met bezweringsformules. Een soort digitaal bloemblaadjes uitplukken: hij houdt van me, hij houdt niet van me, hij houdt van me, hij houdt niet van me. Als ik het spelletje win, komt het goed. Als ik verlies ben ik een loser en niemand houdt van me.

Wijze raad: Laat los! Stop met zoeken! Stop met wanhopig zijn! Doe leuke dingen! Ik probeer het dagelijks. Want ik weet ook - en zelfs uit eigen ervaring - de mooiste dingen komen onverwacht, als je eindelijk net even niet oplet. Ik ben blijkbaar voortdurend alert. En dood de tijd van het wachten met stomme spelletjes. Ik kan alleen zo slecht kiezen als de liefde op het spel staat: speel ik nou het beste patience of mijnenveger...

Dode hoek

Ik zit op de snelweg naast een el-len-lange vrachtwagen, probeer m in te halen, maar zit shocking klem tussen trage auto's voor en achter mij (ja, het was zondag). En dat dan een tijd lang ter hoogte van een sticker op de zijkant met daarop de tekst:

U bevindt zich in de dode hoek

Weinig geruststellend. Een waarschuwing die Amerikaans aandoet. Op hun auto's staan op de buitenspiegels teksten als: 'objects in the rear view mirror may appear smaller than their actual size.' Met name bedoeld om rechtzaken richting de fabrikant te voorkomen als de eigenaar van de auto er een bende van maakt. Maarre... nu wordt het risico weggeschoven naar de links passerende automobilist. 'Pas op, als ik uitwijk en jij zit hier, dan kan ik er niks aan doen. En jij kan het nooit meer navertellen.'

Ik kauw op de tekst terwijl mijn voorgangers op de inhaalbaan (zoals zoon de linkerbaan noemt) alles doen behalve inhalen. U bevindt zich in de dode hoek. Death zone. Het voelt als een vonnis. Ik hoor de gevangenisbewaarder al roepen 'dead woman driving'. Wat als die trucker net in slaap valt achter het stuur en zwenkt. Of dattie denkt: tijd om een nog slomere dertigtonner in te halen... Of dattie belt met z'n vrouw, ruzie krijgt en uit pure frustratie een nijdige ruk aan z'n stuur geeft, of, of...

Ik bevind mij in de dode hoek.... gevangen tussen trage zondagsrijders, niet levensmoe, geen onverzekerbare extreme sport aan het doen. En plots op de A12 heel even... overgeleverd aan de nukken van een trucker.

wie t weet...

Wie weet
wat je worden mag...
getalenteerd drummer
opgegroeid aan zee
grote liefde van J.
veelbelovend co
cum laude neuropsycholoog
lief, leuk, serieus
en dertig lentes.

Bobbeltje in z'n lies

Ziek...
terwijl het niet zo voelt
en hoe erg?
hij weet het niet
nog niet.
Dolend in het niemandsland
tussen onderzoek en uitslag
gevolgd door - hopelijk -
een behandelplan.

Wie weet wat je worden mag...
briljant oncoloog
of 31.

Nicknames

Het is weer zover.... ben het digitale datingpad weer op gewandeld. Weet nog niet of dit nu onder een 'goed voornemen' gaat vallen voor het nieuwe jaar of juist het tegenovergestelde. Een wondere wereld blijft het wel.

Bij het maken van je profiel vul je een nickname in, naast allerhande uiterlijke kenmerken, favoriet eten, werk, en meer dingen die eigenlijk niet echt ter zake doen. Dit even ter info voor alle gelukkigen die deze 'onsympathieke weg' - zoals de krant vroeger ook genoemd werd - niet nodig hebben.

Ter zake: nicknames... je gaat natuurlijk niet met je echte naam in de krant. Is ook best lastig als je Jan heet, want dan moeten ze net als koeien worden genummerd om ze uit elkaar te houden. Gebeurt overigens bij bosjes, maar dan heten ze in het echt vaak weer niet Jan. Naast gewoon 'Jan' ook verrassend vaak 'gewoon ikke'. Ik dacht dat je in een etalage je USP wilt benadrukken en niet je middelmatigheid... Maar goed, het valt ook niet mee om origineel te zijn, zeker als je er met een paar miljoen op zit. Een korte verzameling opvallende namen:

Fordmondeo... waarom vernoem je jezelf in vredesnaam naar je eigen auto? Wat zegt dit over de man achter de naam? Opgereden middenklasser? Of zou dit gedateerde model zijn favoriete auto zijn... en wat zegt dat dan over deze mr. right? Gevonden alternatief: Audifan... tja

Heracles...hmmm. Tukker dus. Maarre.. dames houden in de regel net iets minder van voetbal dan heren. En als ze dat wel doen... hallooo Heracles staat 14e!!! Da's richting degradatie, dat zoek je toch niet in de liefde? Of spreekt hier een eeuwige belofte van trouw uit, in voor- en tegenspoed? (dan zou ik het voetbal voor lief nemen)

Drank blijkt ook een dankbare inspiratiebron voor nicknames: Shiraz... rumcola...gintonic... heeft iets twijfelachtigs. Heb je dan een bartype aan de haak, een 'levensgenieter' of een regelrecht drankorgel?

En er zijn er heel veel die zich 'carpe diem' noemen. Zoveel dat al die dagplukkers (mannen en vrouwen) ook becijferd moeten voor het onderscheid. Dat geldt overigens ook voor het minder stoere maar vast enorm invoelende type dat zichzelf... pluisje noemt.

Dan zijn er ook nog potentiële prinsen die graag in het sprookjesbos verblijven: drakendoder, edelhert, lionking.
Tot slot: Wodan. Zie je jezelf dan als god van de donder of ben je eigenlijk je hond...
in beide gevallen een beetje eng.

Topchef in da house

Hij kookt nog niet, maar hij heeft een messcherp oordeel over mijn kookkunsten. Sinds een paar weken moeten tv-programma's als Spongebob en Avatar het afleggen tegen Topchef. Zoon van zeven zit aan de buis gekluisterd, vooral als de topchefs hun ongezouten oordeel geven over de kookprestaties van de amateurkoks. Jureren blijkt erg inspirerend, want de tamelijk kieskeurige eter beoordeelt nu elke avond mijn gerechten:

rijst - perfecte garing
saus - niet lekker, onvoldoende
toevoeging van de paprika - uitstekend
boontjes - slechte keuze
vlees - goed op smaak

Wat denk je zelf dat je voor cijfer krijgt?
Euhh, een zeven?
Fout! Een zes. Nee, een zes min, maar.... wat is het toetje?

Mijn topchef aan tafel heeft een bikkelhard oordeel, maar is gelukkig heel omkoopbaar. Niettemin, fijn dat Topchef het nu weer aflegt tegen het Sinterklaasjournaal.

Lief

Hij is driftig, soms zelfs explosief.
Hij kan niet tegen z'n verlies bij spelletjes.
Hij is bijna vergroeid met z'n Nintendo.
Hij vindt het zo moeilijk om iets fout te doen.
Hij wil - nu al - graag het laatste woord hebben.
Hij vraagt me regelmatig het hemd van het lijf.

Ik lees hem voor,
elke avond.
Over ridders en monsters,
goeierikken en slechterikken.
Een overzichtelijke wereld.

De slechterik in het laatste verhaal had last
van 'een ziekte die afgunst heet'.
"Mam, wat is afgunst?"
"Dat is jaloezie."
"Wat is jaloezie?"
"Dat je jaloers bent.
Dat je het heel moeilijk vindt dat
iemand iets heeft of kan wat jij ook
heel graag wilt, maar niet hebt."
"Heb ik niet."

Kon het maar zo blijven.
Hij is lief!