Lief

Hij is driftig, soms zelfs explosief.
Hij kan niet tegen z'n verlies bij spelletjes.
Hij is bijna vergroeid met z'n Nintendo.
Hij vindt het zo moeilijk om iets fout te doen.
Hij wil - nu al - graag het laatste woord hebben.
Hij vraagt me regelmatig het hemd van het lijf.

Ik lees hem voor,
elke avond.
Over ridders en monsters,
goeierikken en slechterikken.
Een overzichtelijke wereld.

De slechterik in het laatste verhaal had last
van 'een ziekte die afgunst heet'.
"Mam, wat is afgunst?"
"Dat is jaloezie."
"Wat is jaloezie?"
"Dat je jaloers bent.
Dat je het heel moeilijk vindt dat
iemand iets heeft of kan wat jij ook
heel graag wilt, maar niet hebt."
"Heb ik niet."

Kon het maar zo blijven.
Hij is lief!

Als iets liefs je verlaat

Altijd in februari herinnert
iets of iemand aan haar
Ze paste met gemak
in twee mannenhanden.
Zo klein, zo kwetsbaar en al zo af,
lange benen, zo teer en toch zo sterk
22 weken...

We lieten haar gaan
tegen het einde van de winter
buiten een dik pak sneeuw.
Ze was beloofd voor de zomer
maar ook die zou ze,
in een ander scenario,
niet hebben meegemaakt.

Kruipen in het gras,
zomerkleuren zien,
of kraaien van plezier
ze had het niet gekund
haar hoofdje was
het lieve lijfje niet de baas

Bij winterse sneeuw
of warme zomerzon
Het zien van blije buiken,
gebloemde spijkerbroekjes,
of kille ziekenhuisgang,
ach, bijna elke dag
mis ik haar
maar vaak iets meer
in februari.

*Puk 28 februari 2005*
Als iets liefs je verlaat,
blijft altijd nog de liefde