Zit het al tijden uit te stellen, nieuwe stappen op het digitale liefdespad.
Toch aan begonnen, op een soort van serieuze site en dat was even doorbijten:
driekwartier een eindeloze vragenlijst doorgeworsteld die traag op gang kwam (dankzij fijne programmatuur). Suffe vragen, of ik van koken houd, of ik de ware liefde zoek (dûh), wat ik denk voor ik naar een feestje ga, keuzes maken uit plaatjes en uit titels voor droomscènes' (vampierenbijeenkomst of avond vol passie?).
Kortom psychologie van kouwe en twijfelachtige grond... perfecte basis voor een droomdate met een nieuwe ware...
Afijn, eindelijk was het dan zover, kon ik mijn profiel opleuken met een foto (die eerst gescreend wordt)... en natuurlijk: potentials bekijken, nou ja 'getting started' dus.
Hoopvol kijk in het kader met de veelbelovende titel 'wie past er bij mij?'
Eén melding:... de actie leidde tot een onverwachte fout.
Ehhhh.....?
Digitale waarschuwing? Internetdaten, begin er niet aan, zelfs niet via ons!
Virtueel voorteken dat de digitale weg niet mijn liefdespad is?
Belt de host nu het busje wegens vreselijk labiele testuitslag?
of euh... ging het gewoon ff niet zo lekker met al die nulletjes en eentjes...
Toch maar naar zo'n supermarkt met speciaal gekleurde karretjes voor singles...
donderdag 26 maart 2009
zaterdag 28 februari 2009
Als iets liefs je verlaat
Altijd in februari herinnert
iets of iemand aan haar
Ze paste met gemak
in twee mannenhanden.
Zo klein, zo kwetsbaar en al zo af,
lange benen, zo teer en toch zo sterk
22 weken...
We lieten haar gaan
tegen het einde van de winter
buiten een dik pak sneeuw.
Ze was beloofd voor de zomer
maar ook die zou ze,
in een ander scenario,
niet hebben meegemaakt.
Kruipen in het gras,
zomerkleuren zien,
of kraaien van plezier
ze had het niet gekund
haar hoofdje was
het lieve lijfje niet de baas
Bij winterse sneeuw
of warme zomerzon
Het zien van blije buiken,
gebloemde spijkerbroekjes,
of kille ziekenhuisgang,
ach, bijna elke dag
mis ik haar
maar vaak iets meer
in februari.
*Puk 28 februari 2005*
Als iets liefs je verlaat,
blijft altijd nog de liefde
iets of iemand aan haar
Ze paste met gemak
in twee mannenhanden.
Zo klein, zo kwetsbaar en al zo af,
lange benen, zo teer en toch zo sterk
22 weken...
We lieten haar gaan
tegen het einde van de winter
buiten een dik pak sneeuw.
Ze was beloofd voor de zomer
maar ook die zou ze,
in een ander scenario,
niet hebben meegemaakt.
Kruipen in het gras,
zomerkleuren zien,
of kraaien van plezier
ze had het niet gekund
haar hoofdje was
het lieve lijfje niet de baas
Bij winterse sneeuw
of warme zomerzon
Het zien van blije buiken,
gebloemde spijkerbroekjes,
of kille ziekenhuisgang,
ach, bijna elke dag
mis ik haar
maar vaak iets meer
in februari.
*Puk 28 februari 2005*
Als iets liefs je verlaat,
blijft altijd nog de liefde
woensdag 18 februari 2009
V-day
Veertien februari... V-day.
Een soort D-day maar dan anders. Meer zoals kerst.
Vals sentiment,
hoge verwachtingen,
garantie voor teleurstelling
en daarom... blij dattie voorbij is.
De deurmat bleef leeg,
Minnaar is op vakantie
...met z'n gezin
(wissikwel)
Geheime bewonderaar
bleek ik niet te hebben
(schrale troost.... mannen schijnen Valentijnsdag verrassend vaak te vergeten)
Maarrrr, één man was me niet vergeten...
die van de gemeente,
de onzichtbare
met een verzoek in telegramstijl
zonder rozengeur of xx-jes:
"OZB eigen woning
afvalstoffenheffing
rioolrechten
tebetaleninnegentermijnenzieafzonderlijkespecificatiestaat"
Vaste lasten...
maar ik wil vaste lusten!
Een soort D-day maar dan anders. Meer zoals kerst.
Vals sentiment,
hoge verwachtingen,
garantie voor teleurstelling
en daarom... blij dattie voorbij is.
De deurmat bleef leeg,
Minnaar is op vakantie
...met z'n gezin
(wissikwel)
Geheime bewonderaar
bleek ik niet te hebben
(schrale troost.... mannen schijnen Valentijnsdag verrassend vaak te vergeten)
Maarrrr, één man was me niet vergeten...
die van de gemeente,
de onzichtbare
met een verzoek in telegramstijl
zonder rozengeur of xx-jes:
"OZB eigen woning
afvalstoffenheffing
rioolrechten
tebetaleninnegentermijnenzieafzonderlijkespecificatiestaat"
Vaste lasten...
maar ik wil vaste lusten!
zondag 25 januari 2009
Veelbelovend?
Hij is 52, acteur, zanger, schrijver enzovoort, heeft kortom talent tot en met. En temperament bovendien. Wat’ie het liefste wil (behalve een grote liefde)?
Een verbeterde versie van zichzelf.
Want op een dag wakker gekust worden door een prinses of een onvermoed talent ontdekken, daar is’ie een beetje te oud voor, vond ie zelf. De woorden zijn van Beppe Costa in gesprek met de Volkskrant. Geinig en touché. Vanaf zekere leeftijd ben je simpelweg te oud voor ‘veelbelovend’... en te nuchter of teleurgesteld voor ‘hemelbestormend’. Volgens mij DE kern van de midlife crisis, ongeacht op welke leeftijd die dan toeslaat. Ergens rond de tijd dat ‘fris en fruitig’ uit potjes en injectienaalden komt, maarrrr... nog niet te oud voor een verbeterde versie van jezelf.
Wat ben je dan tot nu toe geweest?
Een beta versie?
Oftewel: een testversie van jezelf, bijna af, maar je wordt nog bijgesteld naar aanleiding van gebruikersreacties en reviews... Hmmm, so much for ‘leven vanuit jezelf’ en even de film van al die ‘gebruikers’ uitzetten in je hoofd. T heeft wel iets aantrekkelijks... uitgebreid getest en geoefend maar de officiële en verbeterde versie van jezelf moet nog komen. Alleen, hoe lang blijf je daarop wachten? Ach, als de ‘officiële versie’ te eng is, dan roep je jezelf toch gewoon uit tot RC, release candidate. Een previewversie van jezelf. Uitgebreid getest, bijgesteld en gewaardeerd, heel ‘presentable’ en oké heel eerlijk: ook nog voor verbetering vatbaar.
Een verbeterde versie van zichzelf.
Want op een dag wakker gekust worden door een prinses of een onvermoed talent ontdekken, daar is’ie een beetje te oud voor, vond ie zelf. De woorden zijn van Beppe Costa in gesprek met de Volkskrant. Geinig en touché. Vanaf zekere leeftijd ben je simpelweg te oud voor ‘veelbelovend’... en te nuchter of teleurgesteld voor ‘hemelbestormend’. Volgens mij DE kern van de midlife crisis, ongeacht op welke leeftijd die dan toeslaat. Ergens rond de tijd dat ‘fris en fruitig’ uit potjes en injectienaalden komt, maarrrr... nog niet te oud voor een verbeterde versie van jezelf.
Wat ben je dan tot nu toe geweest?
Een beta versie?
Oftewel: een testversie van jezelf, bijna af, maar je wordt nog bijgesteld naar aanleiding van gebruikersreacties en reviews... Hmmm, so much for ‘leven vanuit jezelf’ en even de film van al die ‘gebruikers’ uitzetten in je hoofd. T heeft wel iets aantrekkelijks... uitgebreid getest en geoefend maar de officiële en verbeterde versie van jezelf moet nog komen. Alleen, hoe lang blijf je daarop wachten? Ach, als de ‘officiële versie’ te eng is, dan roep je jezelf toch gewoon uit tot RC, release candidate. Een previewversie van jezelf. Uitgebreid getest, bijgesteld en gewaardeerd, heel ‘presentable’ en oké heel eerlijk: ook nog voor verbetering vatbaar.
woensdag 14 januari 2009
Open deur
Om mijn holbewonersneigingen in de winter een beetje zin te geven, duik ik in een boek met levenslessen: 30 dingen die je nù zou moeten weten. Het boek heeft de opwekkende titel ‘te vroeg oud, te laat wijs’. Sluit aan bij het zinloze gevoel dat je hebt na een avond snaaien, buizen en computeren, terwijl je je voorgenomen had om op te ruimen en te sporten. Het bevat eigenlijk niets meer dan een serie open deuren. Van het soort die je bij voorkeur links laat liggen. Liever een deurtje verder dus, naar een begripvolle benadering met sussende woorden: dat het heus niet aan jou ligt, dat het winter is en dat je gewoon even rustig aan mag doen. Effe een dippie, komt heus wel goed.
Troost die het niksdoen goedpraat, zodat je ongestoord verder kan dromen. Over de dag waarop je totnutoe onbekende meestertalent zich in al haar glorie manifesteert. En over de nieuwe grote liefde, die zomaar voor de deur staat en wèl blijft. En over het boek dat je schrijft: probeerseltje blijkt bestseller, elke zin is raak en jouw pageturner vliegt in twintig herdrukken over de toonbank. Je ziet de recensies al voor je, net als je tv-optredens: bescheiden, doch charmant en ad rem bij praatprogramma’s met knappe presentatoren.
De auteur van al die open deuren zegt hierover: je bent wat je doet en niet wat je zegt, droomt of je telkens weer opnieuw voorneemt. Je bent eigenlijk niets meer dan.... een herhaling van zetten........
........
...OK: Ik ben een computerspelletje. Een mahjonggspelletje om precies te zijn. En ik heb pas al m’n eerder verdiende medailles verloren wegens slechte score of eigenlijk... dankzij een soort van ongeïnspireerde herhaling van zetten. Ik ga maar eens een deurtje verder.
Troost die het niksdoen goedpraat, zodat je ongestoord verder kan dromen. Over de dag waarop je totnutoe onbekende meestertalent zich in al haar glorie manifesteert. En over de nieuwe grote liefde, die zomaar voor de deur staat en wèl blijft. En over het boek dat je schrijft: probeerseltje blijkt bestseller, elke zin is raak en jouw pageturner vliegt in twintig herdrukken over de toonbank. Je ziet de recensies al voor je, net als je tv-optredens: bescheiden, doch charmant en ad rem bij praatprogramma’s met knappe presentatoren.
De auteur van al die open deuren zegt hierover: je bent wat je doet en niet wat je zegt, droomt of je telkens weer opnieuw voorneemt. Je bent eigenlijk niets meer dan.... een herhaling van zetten........
........
...OK: Ik ben een computerspelletje. Een mahjonggspelletje om precies te zijn. En ik heb pas al m’n eerder verdiende medailles verloren wegens slechte score of eigenlijk... dankzij een soort van ongeïnspireerde herhaling van zetten. Ik ga maar eens een deurtje verder.
Abonneren op:
Posts (Atom)