Grenze(n?)loos

Er is een nieuwe generatie jongeren, erger dan oudere jaargangen..! Deze serie – productiedatum vanaf 1986 - is gelabeled: de grenzeloze generatie. Klinkt werelds, bijna multiculti, maar dat bedoelden de onderzoekers van de jeugd van tegenwoordig niet. Bijnaam voor deze generatie is ‘sociale tijdbom’. Alarmbellen, sirenes, paniek van niet geringe omvang!

Waar zijn we – pardon ze, die jongeren dus - nou helemaal mee bezig? Nou, voornamelijk met uitgaan, geld uitgeven, internetten en vrienden. En zichzelf natuurlijk. Grenzeloos en hedonistisch. Zoals elke zichzelf respecterende jongere. Eigenlijk hetzelfde als waar ik mee bezig ben, buiten werk en andere verplichtingen. Maar voor jongeren blijkt het een kwalijke aangelegenheid, waarvan ze gelukkig deels hun ouders de schuld kunnen geven, (bouwjaar goddank nog iets voor het mijne, met uitzondering van een paar tienermoeders). Het eigen genot staat voorop, aldus de Volkskrant van 1 december. Ik zou zeggen ‘meneer de president, slaap zacht’, maar ik vermoed dattie het - na wat Afghanistangedoe - hoog op de kabinetsagenda zet.

Een van de conclusies uit het onderzoek: bijna de helft van de jongeren houdt ervan naar zichzelf te kijken, tegen 37% van de ‘pragmatische generatie’ (bouwjaar vanaf 1970) en 22% van de oudere generaties. Ja, dûh... het ziet er toch ook lekker uit? De Berlusconi’s betalen er grif voor. Ben je van vóór 1986 dan slaat het verval toe en dat oogt nu eenmaal minder prettig. Bonnie Raitt zong niet voor niks ‘those lines are pretty hard to take when they’re staring back at you’.

Voor mij was veruit de meest schokkende conclusie dat mijn bouwjaar door de onderzoekers op de kansloze hoop ‘oudere generaties’ werd geveegd AUUWWWW! En het scheelt maar één jaartje met nog wel een echt labeltje krijgen... Toen ik nog jeugd van tegenwoordig was, was ik generatie nix. Klinkt een stuk deprimerender dan grenzeloos. Ik nixer leed o.a. aan escapisme, was uit op eigen genot en niet betrokken bij de samenleving. Zoek de verschillen! O ja, we zaten in de schaduw van babyboomers-met-grote-bek, (de makers van het onderzoek en het labeltje ‘generatie nix’)

Dodelijk vermoeiend, zo’n ongetwijfeld duur cijferwerkje met stigmatiserende labeltjes van doodgewone gewoonten van jongeren van alle tijden. Wat nou sociale tijdbom? Resultaat: vermoedelijk veel, heel veel Sirespotjes in het verschiet. En een bom duiten voor onderzoekers die allang geen oudere jongere meer zijn en met weemoed terugdenken aan hun wilde jonge jaren... ver, heel ver voor het rookverbod en de demonstratie tegen kernraketten (1983).

Verlanglijstje

Sinterklaas is bijna in het land. Tijd voor.... verlanglijstjes. Omdat niemand echt op zoek is, is het altijd stinkend druk op dating sites. Net als op de markt: 'kijken, kijken, niet kopen'. Nou ja, een dating variant daarvan dan. Ik weet - van horen zeggen natuurlijk - dat vrouwen heel goed zijn in boodschappenlijstjes, eisen, verwachtingen en algemene voorwaarden in hun datingprofiel, maar toch even een greep uit de verlanglijstjes van mannen. Mannen van de gewraakte middelbare leeftijd*, die zichzelf in de regel omschrijven als 'jongeman'.

Man zoekt:

- slanke vrouw
- niet ouder dan 38
- gezonde levensstijl (ik rook niet en verwacht van jou hetzelfde)
- classy en stijlvol maar niet te
- rugzak ok, maar wel verwerkt
- geen kids (sorry, liever eigen broedsel)
- geen zweverig type, dat zorgt maar voor onnodige problemen
- ondeugend

Next:

Wat voor iemand zoek ik?Een lieve, prettig gestoorde, jeugdige vrouw. Authentiek, avontuurlijk, communicatief sterk met positieve energie. Je hebt jouw eigen bezigheden en ruimte maar liefst onderneem je iets met mij. Een soulmate die weet waar ze voor gaat, complementair aan me is en vice versa.

En:

Zonnetje in huis, inspirerend, eigen willetje (mits handelbaar), hart op de tong, bescheiden (indien passend), op een leuke manier bijdehand zijn.

Allemachtig... who's asking? God's gift to women, sixpack en clooneykoffie included? Of een groot kind dat de wereld nog niet geheel overziet? Kort samengevat: Barbie forever met een beetje brains, of beter gezegd: ik wil een mooie rijke vrouw, zonder problemen. Zeg dat dan!

*milde versie van middelbare leeftijd is 42

Sexy of grijze muis?

Welk type ben jij in de liefde? Bereken je EQ. Hoe wraakzuchtig ben jij? Ik ben dol op testen. Gelukkig staan de damesbladen er bol van en Psychologie Magazine heeft er tig online staan. Testen zijn geinig en geruststellend, meestal doe ik het goed: ik ben geen geboren verleidster maar wel charmant en innemend of zoiets. Ik ben niet extreem wraakzuchtig, maar gezond boos. Kortom in de regel een uitslag waarbij je leuk, slim en sociaal uit de bus komt. Ook fijn als je de weging van vragen en de puntentelling doorhebt.

Meest recente test vond ik op de site ikeengrijzemuis.nl. Daar kun je testen of je er één bent. Makkie! Ieder mens is uniek en hee, als het maatschappelijk lekker loopt en je bent ook nog creatief, reislustig en hebt een volle agenda... Vol vertrouwen begon ik aan de test. Veel vragen, of mijn dierbaren van me houden (nogal wiedes), of mijn collega’s me waarderen (yep), of mijn foto in de fotospeciaalzaak hangt (dat dan weer niet), of ik in de quote 500 sta (gaat niemand wat aan ;), of ik meer dan vijf fanmails per dag krijg (ehm... nou vijf is overdreven), of mijn ouders trots op me zijn (tuurlijk), enzovoort. Op naar de uitslag.... welkom in het land der... middelmatigen. Vragen nog eens nagelopen, inclusief puntentelling. Nee daar viel hoegenaamd niets aan te manipuleren. Ik ben een van de 68,2% grijze muizen...en keihard in de vergelijkingsval getrapt.

Serieboobies

Gruwelijk natuurlijk: vermoord en verminkt worden door je ex-man. Die het daarna ook niet meer weet en zichzelf verhangt. Wat moet je anders, als je je ex-lief zo toetakelt dat ze alleen nog maar geïdentificeerd kan worden aan... het serienummer van haar borstimplantaten!!!! Met alle respect en oprechte deelneming enzo, maarre... neptieten met serienummers... Waar houdt dit op?

In Hollywood kun je aan de gerepareerde neuzen zien bij welke arts ze hun nosejob hebben laten doen. Plaatsen die ook een persoonlijke handtekening in het linkerneusgat? Best handig als je als actricelette op zoek bent naar een miljonair en zo'n verknipt exemplaar treft, terwijl je wel geld had voor je nosejob maar nog niet voor de boobjob (daar zocht je nou net die miljonair voor)... helpt alle knappe CSI-jongens en meisjes ook weer bij hun werk. Beter nog...een barcode op alle implantaten èn aan de binnenkant van designervagina’s en -neuzen. Kunnen die CSI-series ook gelijk een kwartier korter. En dan kun je tenminste degelijke playboymansionparties organiseren met alleen maar bunnies met boobies van je favoriete chirurg. Gewoon even fashionably met je neppert langs het scanapparaat en je kunt naarbinnen. Plastic fantastic!

Bestemming bereikt?

Half negen s ochtends op de fiets. We naderen de buitenschoolse opvang. Van achterop klinkt het plots monotoon: bestemming bijna bereikt. Mijn tomtom van zes. Het origineel zegt meestal niet ‘bijna’, maar gewoon dat je er bent. ‘Bijna bereikt’ heeft wel iets. Je kunt nog op het nippertje verdwalen en da’s soms wel zo leuk.

Op het werk het bericht dat mijn collega in haar slaap is overleden. Binnen een jaar na vernietigende diagnose, gevolgd door miraculeuze behandelingsresultaten. Maar kanker laat zich niet foppen en zeker niet wegjagen. Dus op 54-jarige leeftijd, benauwd en wel... bestemming bereikt. Ik ken haar niet zo goed, vraag me af hoe ze terugkeek. Blij met wie ze geworden was? Of nog boordevol plannen en bestemming bij lange na nog niet bereikt? Niemand die het nog zeggen kan, dus tijd voor navelstaren, pardon... reflectie en introspectie.

Ben veertig. Blij? Bijna op bestemming? Euhh.... neuhh. Of eigenlijk NEE! Maar wat dan nog? Wat nog wel en wat zeker niet nog eens? Veel spirituele mensen – ongeacht religie of levensvisie – geloven dat je ziel op aarde komt met een bestemming. Aan jou de kunst ‘m te vinden en ‘m te leven, daar wordt het leven leuker van. Volgens je eigen tomtom en niet die van de buitenwacht vol uiterlijke regeltjes... Best moeilijk. De cover van een Happinez van vorig jaar: "ziel waar zit je?" Ik zoek... maar de mijne speelt verstoppertje en ik verdwaal geregeld. Heb mijn tomtom blijkbaar ingesteld op ‘vermijd snelwegen’. Misschien dan maar meer genieten van de omwegen.

Lef?

Zoveel dromen
niet uitgekomen
niet eens als zodanig
herkend.

Gewoon aangenomen
dat het leven
zo lopen zou.

Hoe?
Nou gewoon, zo...
de middenmoot
grotendeels zoals de rest
met een beetje meer
'groots en meeslepend'
en een beetje minder verdriet,
verlies en egodeuken.

Mag het morgen
allemaal anders?
Mag het mooier dan
mijn stoutste dromen?

Heb ik het leven lief,
en heb ik het lef?
Of blijft het
gepruts
in
de
marge...

Aan zee

Eigenlijk

regent het

hier

altijd

zonnestralen